पब्जीको प्रभाव

एकदिनको कुरा हो । एउटा गाउँमा आमा र छोरा बस्थे । छोराको नाम सागर थियो भने आमाको नाम सरिता थियो । एकदिन आमाले सागरलाई खाना खान बोलाउनु भयो । सागर खाना खान गयो । ऊ नमज्जाले लड्यो किनभने ऊ मोबाइलमा व्यस्त थियो । ऊ ढोकामा ठोकिएर लडेको थियो ।
उसले पब्जी खेलिरहेको थियो । “आमा तपाईँले गर्दा म हारेँ ।” उसले झर्किदै भन्यो । ऊ एकदमै बदमास थियो । ऊ १७ वर्ष हुँदा पनि यति बदमास छ । आमा खाना खाँदै हुनुहुन्थ्यो । सागरले आफ्नो भनेर उहाँको खाना खोसेर खायो । “बाबु तिमीले किन मेरो खाना खाएको ? यो मेरो खाना हो । तिम्रो खाना उता छ ।” भनेर आमाले भन्नुभयो । ऊ झर्किदै थाल फ्यालेर गयो ।
आमा उसको व्यवहार देखेर दुःखी हुनुभयो । समय बित्दै गयो । सागरको परीक्षा आयो र ऊ परीक्षामा फेल भयो । उसका सबै साथीहरू भने पास भए । यो कुराले सागर दुःखी भयो । उसले धेरै मोबाइल चलाएर आफ्नो पढाइ बिग्रिएको महसुस ग¥यो र राम्रोसँग पढेर अब पास हुने प्रण पनि ग¥यो । सागरले आफ्नो बानी सुधा¥यो । सागरको बानीमा सुधार आएसँगै आमा पनि खुसी हुनुभयो ।
नाम : कृतिष्मा खतिवडा
कक्षा : ३
नवोदय शिशु सदन